سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

178

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

نهى - نفى - جحد - استفهام از تقسيماتى كه مختص بفعل هست اينستكه فعل گاهى نهى است و گاهى نفى و زمانى جحد و موقعى استفهام . فعل نهى - آنست كه دلالت كند بر طلب ترك عملى مانند كلمه لا تجيبوه كه در فرمايش حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله آمده : من بدء بالكلام قبل السّلام فلاتجيبوه . و علامت اين فعل اينستكه بر سر فعل مضارع كلمه لا كه به آن لاء ناهيه مىگويند در مىآورند و آخر فعل مضارع را مجزوم مىكند مانند لام امر غائب . فعل نفى - آنست كه دلالت كند بر واقع نشدن كارى چه در زمان گذشته و چه در زمان حال و چه در زمان استقبال مانند كلمه ما عبد اللّه كه در فرمايش امام صادق عليه السلام وارد شده است : ما عبد اللّه بشى افضل من الصّمت و المشى الى بيته . و ادوات نفى بسيار است منجمله ما كه هم بر سر فعل ماضى داخل شود و هم بر مضارع و لا و لن كه ايندو فقط بر سر مضارع داخل شوند و نيز اداتى ديگرى هستند كه اينجا محلّ ذكر تمام آنها نيست . فعل جحد - آنست كه دلالت كند بر واقع نشدن فعلى در زمان گذشته نزديك كه در فارسى به آن ماضى نقلى گويند و علامت آن لم يا لمّا است كه بر سر فعل مضارع آمده و عمليكه لاء ناهيه مىكند ايندو هم همان عمل را